تبلیغات تبلیغات |
به نام عشق
وبلاگ شخصی مداح اهلبیت سید محسن بنی فاطمی
چهارشنبه 26 بهمن 1390 :: نویسنده : سید محسن بنی فاطمی همسایه سایه ات به سرم مستدام باد لطفت همیشه زخم مرا التیام داد وقتی انیس لحظه ی تنهایی ام توئی تنها دلیل اینکه من اینجایی ام توئی هر شب دلم قدم به قدم می کشد مرا بی اختیار سمت حرم می کشد مرا با شور شهر فاصله دارم کنار تو احساس وصل می کند آدم کنار تو حالی نگفتنی به دلم دست میدهد در هر نماز مسجد اعظم کنار تو با زمزم نگاه دمادم هزار شمع روشن کننند هاجر و مریم کنار تو تا آسمان خویش مرا با خودت ببر از آفتاب رد شده شبنم کنار تو در این حریم، سینه زدن چیز دیگریست خونین تر است ماه محرم کنار تو مادر کنار صحن شما تربیت شدیم داریم افتخار که همشهری ات شدیم ما با تو در پناه تو آرام می شویم وقتی که با ملائکه همگام می شویم بانو! تمام کشور ما خاک زیر پات مردان شهر نوکر و زن ها کنیز هات زیبا ترین خاطره هامان نگفتنی ست تصویر صحن خلوت و باران نگفتنی ست باران میان مرمر آیینه دیدنیست این صحنه در برابر آیینه دیدنیست مرغ خیال سمت حریمت پریده است یعنی به اوج عشق همین جا رسیده است خوشبخت قوم طایفه، ما مردم قمیم جاروکشان خواهر خورشید هشتمیم اعجاز این ضریح که همواره بی حد است چیزی شبیه پنجره فولاد مشهد است من روی حرف های خود اصرار میکنم در مثنوی و در غزل اقرار میکنم ما در کنار دختر موسی نشسته ایم عمریست محو او به تماشا نشسته ایم اینجا کویر داغ و نمک زار شور نیست ما روبروی پهنه ی دریا نشسته ایم قم سالهاست با نفسش زنده مانده است باور کنید پیش مسیحا نشسته ایم بوی مدینه می وزد از شهر ما،بیا ما در جوار حضرت زهرا نشسته ایم مربع از ما به جز بدی که ندیدی ببخشمان از دست ما چه ها که کشیدی ببخشمان من هم دلیل حسرت افلاک می شوم روزی که زیر پای شما خاک می شوم... نوع مطلب : مدایح علوی، برچسب ها : شعر علوی، مدح، شعر، شعر آیینی، سید حمید رضا برقعی، دوشنبه 17 بهمن 1390 :: نویسنده : سید محسن بنی فاطمی شعر
در وصف تو از سوی تو نازل می شد شعر
در شأن تو شرمنده به همراهم نیست واژه
در دست من آنگونه که می خواهم نیست من
که حیران تو حیران توام می دانم نه
فقط من که در این دایره سرگردانم همه
ی عالم و آدم به تو می اندیشد شک
ندارم که خدا هم به تو می اندیشد کعبه از راز جهان راز خدا آگاه است راز
ایجاز خدا نقطه ی بسم الله است کعبه
افتاده به پایت سر راهت سرمست «پیرهن
چاک و غزل خوان و صراحی در دست» کعبه
وقتی که در آغوش خودش یوسف دید خود
زلیخا شد و خود پیرهن صبر درید کعبه
بر سینه ی خود نام تو ای مرد نوشت قلم
خواجه ی شیراز کم آورد، نوشت: «ناگهان
پرده برانداخته ای یعنی چه مست
از خانه برون تاخته ای یعنی چه» راز
خلقت همه پنهان شده در عین علی ست کهکشان
ها نخی از وصله ی نعلین علی ست روز
و شب از تو قضا از تو قدر می گوید «ها
علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر» می گوید می
رسد دست شکوه تو به سقف ملکوت ای
که فتح ملکوت است برای تو هبوط نه
فقط دست زمین از تو تو را می خواهد سالیانی
ست که معراج خدا می خواهد- زیر
پای تو به زانوی ادب بنشیند لحظه
ای جای یتیمان عرب بنشیند دم
به دم عمر تو تلمیح خدا بود علی رقص
شمشیر تو تفریح خدا بود علی وای
اگر تیغ دو دم را به کمر می بستی وای
اگر پارچه ی زرد به سر می بستی در
هوا تیغ دو دم نعره ی هو هو می زد نعره
ی حیدریه «أینَ تَفرو» می زد بار
دیگر سپر و تیغ و علم را بردار پا
در این دایره بگذار عدم را بردار بعد
از آن روز که در کعبه پدیدار شدی یازده
مرتبه در آینه تکرار شدی راز
خلقت همه پنهان شده در عین علی ست کهکشان
ها نخی از وصله ی نعلین علی ست روز
و شب از تو قضا از تو قدر می گوید «ها
علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر» می گوید. نوع مطلب : مدایح علوی، برچسب ها : شعر، شعر آیینی، شعر علوی، سید حمید برقعی، امیرالمومنین، علی علیه السلام، درباره وبلاگ مطالب اخیر موضوعات آرشیو وبلاگ نویسندگان برچسبها  آمار وبلاگ کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
|
|||||||||||
 |